Vakantie in Oost Duitsland

augustus 9, 2012 in blog door admin

Het voelde een beetje dubbel toen we dit jaar besloten om naar Oost-Duitsland op vakantie te gaan. Het was mijn eigen idee, het leek me mooi. Ik had plaatjes gezien van de Sachsische Schweiz en was verbaasd dat dit bijzondere gebied in Duitsland ligt. Tegelijkertijd was ik een beetje bang dat het er grauw en somber zou zijn. Dat was namelijk het beeld dat ik had van Oost-Duitsland: mooie natuur, grauwe steden en sombere mensen.

Ik ben blij dat ik gegaan ben. Van mijn vooroordeel klopt weinig, behalve dan dat de natuur inderdaad erg mooi is. Ik kan iedereen aanraden om een bezoek te brengen aan de Harz, de Sachsische Schweiz, de Elbe en Dresden.
De eerste nachten stonden we op een camping in de Harz. Dit is een bos- en berggebied in het midden van Duitsland vol naaldbomen en mijnstadjes. Ooit lang hier de grens tussen oost en west. Het is
maar 5,5 uur rijden vanaf Leiden en je zit er midden in de natuur. Ik wil er zeker een keer terug gaan in de
herfst.

Wij stonden op camping Polstertal. Binnenkort krijgt deze camping een logo met wasberen. Wij weten nu waarom: ’s nachts plunderden zij onze tent en namen zelfs borden mee. Ik had niet verwacht dat wasberen ook van roze met gele (snoep)spekkies hielden… Wasberen horen niet thuis in de Harz. Ik hoorde twee verklaringen hoe zij er terecht zouden zijn gekomen:

1) ze zijn ontsnapt uit de pelsfokkerij

2) Goring heeft ze overgehaald uit Amerika om uit te zetten voor de jacht.

Wat er ook gebeurd is, deze wasberen lachen het laatst en het hardst (met een mond vol spekkies).

Niet alleen wasberen houden van spekkies. In Duitsland kun je weinig anders eten dan varkensvlees. Hier klopt het stereotype dus wel.Varkensvlees is niet mijn favoriet en ik eet het zelden. Dat heeft verschillende redenen. Sinds ik bij biologie op een foto zag dat de embryo van een varken zo ontzettend op dat van een mens lijkt, voelt varkensvlees eten voor mij als kannibalisme. De andere reden is dat je door het eten van veel varkensvlees ook heel erg op een varken gaat lijken. Kortom; ik ging deze vakantie zoveel mogelijk voor de salade. Soms ging er wat mis. Om één of andere reden ontkom je er haast niet aan. De ‘steak au four’ bleek bijvoorbeeld geen biefstuk maar varkensvlees overgoten met worst en kaas. En bestel je een klein worstje voor lunch dan kun je ook je avondeten laten staan.

 

De prijzen van de huizen in de Harz zijn ontzettend laag. Vanaf 15.000 euro heb je er al een apartement. Je vindt er veel oude huizen voor bijna geen geld die enorm opgeknapt moeten worden. Ik zag het al voor mij; midden in het bos mijn eigen restaurant ‘Kein Schwein’ met biefstuk en goede vegetarische gerechten. Jammer dat ik niet goed kan koken.
Liever nog dan een restaurant, koop ik in Koningstein aan de Elbe dit vervallen fabriekje om er een galerie-hotel van te maken. Wat zou dat geweldig zijn! Met een loopbrug over de weg van het ene gebouw naar het andere (zij liggen tegenover elkaar). Ik zie het helemaal voor me…

 

De plaatsen rond de elbe bij de Sachsische Schweiz zijn alles behalve somber en grauw. Wanneer je vanaf Dresden deze kant op rijdt, zie je in de verte al grillige tafelbergen liggen. De Elbe heeft het rotsgebied zo gevormd en het loopt door tot in Tjechie. Na een week herken je alle bergen goed. Het zijn er niet heel veel, maar je hebt er vanuit elke hoek een ander zicht op. En het is fantastisch mooi.

 

 

Op één tafelberg ligt kasteel Konigstein. Hier heb je een heel mooi uitzicht over het hele Elbegebied. En ook de klim naar de Basteibrug in Rathen is de moeite waard.

Varen op een oude stoomboot op de Elbe klinkt truttig, maar toch echt heel leuk om een keer te doen.

Mocht ik er nog eens terug komen, dan wil ik ook langs de Elbe gaan fietsen. Mijn favoriete plek aan de rivier was Hotel Helvetia. Dit hotel en restaurent ligt vlak voor de Tjechische grens en serveert biologisch eten, heeft een loungeterras en tuin aan de Elbe.

 

kunstobjecten in de tuin bij hotel Helvetia

Behalve bij Helvetia, serveren vrijwel alle restaurants hetzelfde eten. Het kost heel weinig, zelfs op de mooiste plekken kun je een hoofdgerecht krijgen vanaf acht euro.

Dresden en Weimar zijn heel leue steden om een bezoek aan te brengen. Daarnaast is er vast veel meer te zien en te doen, maar daar hebben we geen tijd voor gehad. Dat komt nog wel een keer in de toekomst. Ik ga zeker een keer terug in de herfst.